Το Κάπα και τα εισαγωγικά

ΚΚΕ ή «Κ»ΚΕ; 

Συνηθισμένη πρακτική σε ορισμένες εξωκοινοβουλευτικές οργανώσεις υπήρξε να τοποθετείται το πρώτο Κ απ’ το αρκτικόλεξο ΚΚΕ (κομμουνιστικό) εντός παρενθέσεως. Δηλώνεται έτσι και οπτικά η αμφισβήτηση για το χαρακτήρα του: Το αντιρεβιζιονιστικό ρεύμα ισχυρίζεται ότι το ΚΚΕ και τα αδερφά του κόμματα παγκοσμίως απώλεσαν την κομμουνιστική τους φυσιογνωμία, μετά το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ το 1956. Τα εισαγωγικά στο Κάπα του ΚΚΕ για πολλά χρόνια χαρακτήρισαν την κριτική του μ-λ χώρου στο κόμμα του Περισσού. Ανάλογη στάση κράτησε και η ΟΑΚΚΕ, χωρίς να υιοθετεί τα εισαγωγικά, κάνοντας όμως λόγο για «ψευτο-ΚΚΕ».

Τα έμπειρα μάτια των συντακτών του sparila πάντως εντόπισαν μια μετατόπιση στην αδιάλλακτη μέχρι τώρα στάση αυτών των οργανώσεων. Αίφνης, τα εισαγωγικά εξαφανίστηκαν τόσο από την εφημερίδα (Προλεταριακή Σημαία) όσο και από τα κείμενα του ΚΚΕ (μ-λ). Αδιευκρίνιστοι παραμένουν ακόμα οι λόγοι γι’ αυτή την υποχώρηση. Σε κείμενα των Μ-Λ ΚΚΕ και ΕΚΚΕ δεν υπάρχουν πουθενά εισαγωγικά.

Πηγαίνοντας πιο παλιά, θα δούμε ότι τα εισαγωγικά εκτοξεύονταν αδιακρίτως. Στην εφημερίδα της ΟΚΜΛΕ Επανάσταση, τον Οκτώβριο του 1982, διαβάζουμε: «Η μικροαστική οπορτουνιστική καθοδήγηση της ΣΑΚΕ συμπαρατάσσεται και ενώνεται αντικειμενικά μ’ όλους τους ντόπιους προδότες ρεβιζιονιστές ("Κ" ΚΕ, "Κ"ΚΕ εσ. "Κ"ΚΕ Μ-Λ, Μ-Λ "Κ"ΚΕ ανασυγκρ., Μ-Λ "Κ"ΚΕ, ΕΚΚΕ).

Η μετεξέλιξη της ΟΚΜΛΕ, Κίνηση για Ενιαίο ΚΚΕ, νέρωσε όμως το κρασί της. Στην εφημερίδα της Φωνή της Αλήθειας (φύλλο 41, 15-31/8/1995) γράφει: «Το "Κ"ΚΕ καθοδηγείται στο ζήτημα του σοσιαλισμού, ως γνωστόν, από τις αντιμαρξιστικές απόψεις του χρουτσωφικού ρεβιζιονισμού. Το ίδιο και η ΣΑΚΕ. Το ΚΚΕ(μ-λ), Μ-Λ ΚΚΕ, ΕΚΚΕ, ΟΑΚΚΕ καθοδηγούνται από ορισμένες ρεβιζιονιστικές απόψεις του Μάο Τσε Τουνγκ». 

Σήμερα, μόνο η Κίνηση για την ανασύνταξη του ΚΚΕ (1918-55) τοποθετεί εντός εισαγωγικών το πρώτο Κάπα του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.

Κομμουνιστόμετρο δεν έχει ακόμα εφευρεθεί. Πάντως, αν βάλουμε σε εισαγωγικά το πρώτο Κάπα του ΚΚΕ, τότε θα ήταν δίκαιο να βάλουμε σε εισαγωγικά το δεύτερο Κάπα για όλους τους υπόλοιπους.

Το σύντομο καλοκαίρι της εξουσίας

«Έβρεχε ψήφους, αλλά εμείς κρατούσαμε ομπρέλα», ακούγεται συχνά από μέλη και οπαδούς εξωκοινοβουλευτικών οργανώσεων την επομένη των εκλογών. Κι όμως, το διαζύγιο του εξωκοινοβουλίου με την εξουσία είναι σχετικά πρόσφατο και όπως υποστηρίζουν αρκετοί, προσωρινό.

30 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από το καλοκαίρι που το ΚΚΕ (μ-λ) πήρε και διαχειρίστηκε την Εξουσία, όχι βέβαια σε κεντρικό επίπεδο: Στη Θεσσαλονίκη τον Ιούνιο του 1978, μετά τους καταστροφικούς σεισμούς, οι περισσότεροι κάτοικοι κατέλυσαν σε πρόχειρους καταυλισμούς με αντίσκηνα. Τέτοιοι καταυλισμοί στήθηκαν όπου υπήρχαν δημόσιοι ανοιχτοί χώροι, πάρκα κ.λπ. Η οργάνωση των καταυλισμών για να ικανοποιηθούν οι αυξημένες τρέχουσες ανάγκες των σεισμοπλήκτων ανατέθηκε σε αυτοσχέδιες (αυτοοργανωμένες θα έλεγαν σήμερα μερικοί) επιτροπές. Κανείς βέβαια δεν ψήφισε ποτέ, οπότε αντικειμενικό προβάδισμα είχαν όσες συλλογικότητες υπήρχαν ήδη και διέθεταν οργανωτική πείρα και έτοιμο «μηχανισμό», με λίγα λόγια, όλες οι κομματικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων και των φλογερών εξωκοινοβουλευτικών. 

Για εντελώς ανεξιχνίαστους ιστορικά λόγους, στον καταυλισμό της Αριστοτέλους, στην πλατεία Δικαστηρίων, η επιτροπή καταυλισμού ελεγχόταν από το κραταιό τότε ΚΚΕ (μ-λ). Στη δικαιοδοσία της επιτροπής περιλαμβάνονταν πρακτικά καθήκοντα, όπως το μοίρασμα μπαταριών και τροφής, αλλά και η συλλογική ψυχαγωγία, όπως η διοργάνωση συναυλιών. Μάλιστα, επιφανή μ-λ στελέχη (τότε) όπως η Αφροδίτη Μάνου και ο Θάνος Μικρούτσικος, τραγούδησαν για τον κόκκινο καταυλισμό της Αριστοτέλους. Λέγεται ότι ήταν αρκετοί οι σεισμόπληκτοι που με βαριά καρδιά άφησαν τις σκηνές και την κοινοβιακή ζωή για να επιστρέψουν στην ομαλότητα της αστικής τους ζωής...

Πηγές που θέλησαν να κρατήσουν την ανωνυμία τους, ανέφεραν με πικρία στους συντάκτες του sparila το ματαιωθέν σχέδιο έκδοσης ειδικού λευκώματος για τον Μ-Λ καταυλισμό με αφορμή τη στρογγυλή επέτειο. Όπως είναι γνωστό, το ΚΚΕ (μ-λ) ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 1976 από στελέχη της ΟΜΛΕ. Το 1982 όμως διαλύθηκε και έκτοτε δύο ομάδες ερίζουν για την ιστορική παρακαταθήκη του κόμματος: Το σημερινό ΚΚΕ (μ-λ) και η ΚΟΕ (τότε Α/συνέχεια, που ιδρύθηκε το 1984). Σύμφωνα με τις ανώνυμες μαρτυρίες, διημείφθησαν σκληροί τηλεφωνικοί διάλογοι μεταξύ πρώην συντρόφων για την τύχη των φωτογραφιών της εποχής, ενώ αγεφύρωτη έμεινε η διάσταση απόψεων σχετικά με το ποιος θα αναλάμβανε το φιλόδοξο εκδοτικό εγχείρημα, οι εκδόσεις Προλεταριακή Σημαία ή το Θεμέλιο.